ZARZĄDCA.pl

Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy   

 Data: 2009-02-17

Sygnatura: ITPP2/443-1061/08/RS

Istota interpretacji:

Czy działanie polegające na wydzieleniu i opodatkowaniu stawką 22% usług administrowania budynkiem, zakwalifikowanym wg PKOB jako niemieszkalny, jeżeli jest on położony na jednej nieruchomości gruntowej z budynkiem mieszkalnym tworzącym łącznie Wspólnotę Mieszkaniową, jest prawidłowe, gdy zawarta umowa dotyczy administrowania powierzchni całkowitej?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2008 r. (data wpływu 12 grudnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu 19 stycznia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych na rzecz Wspólnoty usług administrowania budynkiem mieszkalnym i niemieszkalnym -jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 13 stycznia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych na rzecz Wspólnoty usług administrowania budynkiem mieszkalnym i niemieszkalnym.

W przedmiotowym wniosku, oraz w piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w dniu 4 listopada 2008 r. podpisała ze Wspólnotą Mieszkaniową umowę o administrowanie nieruchomością. Wspólnota zlokalizowana jest na jednej nieruchomości gruntowej składającą się z dwóch odrębnych budynków z halami garażowymi. Jeden z budynków - wg PKOB - jest mieszkalny, przeznaczony na cele mieszkaniowe, a drugi niemieszkalny o charakterze usługowo-mieszkalnym, przy czym ponad 50% jego powierzchni użytkowej przeznaczona jest na działalność usługową. Spółka wystawiła fakturę sprzedaży za usługę administracji wyszczególniając opłatę za administrowanie budynkiem mieszkalnym jako zwolnioną, a za administrowanie budynkiem niemieszkalnym ze stawka 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy działanie polegające na wydzieleniu i opodatkowaniu stawką 22% usług administrowania budynkiem, zakwalifikowanym wg PKOB jako niemieszkalny, jeżeli jest on położony na jednej nieruchomości gruntowej z budynkiem mieszkalnym tworzącym łącznie Wspólnotę Mieszkaniową, jest prawidłowe, gdy zawarta umowa dotyczy administrowania powierzchni całkowitej...

Zdaniem Wnioskodawcy powołującego treść § 8 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, należy przepis ten zastosować do poszczególnych nieruchomości wchodzących w skład Wspólnoty Mieszkaniowej, a do Wspólnoty jako całości. Świadczone usługi administracji na rzecz Wspólnoty, na którą składają się budynki zaklasyfikowane do różnych kodów PKOB wymaga zastosowania różnych stawek podatku, zgodnych z przeznaczeniem poszczególnych budynków, tj. na cele mieszkaniowe lub niemieszkaniowe, czyli odpowiednio zwolnienia lub stawki 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług - w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepis art. 41 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy § 8 ust. 1 pkt 8 obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi, świadczone na zlecenie, z wyłączeniem wyceny nieruchomości mieszkalnych (PKWiU ex 70.32.11). Z powyższego przepisu wynika, że dla zastosowania zwolnienia nie ma znaczenia podmiot, na rzecz którego są świadczone usługi, a rodzaj budynku, którego one dotyczą.

Od dnia 1 grudnia 2008 r. regulacja ta zawarta jest w § 13 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336).

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze definiują pojęcie obiektu budownictwa mieszkaniowego. Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, są to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Wobec powyższego należy posiłkować się w tym zakresie definicjami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) - (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.). W objaśnieniu wstępnym w pojęciach podstawowych powyższej ustawy, ustawodawca wskazała, że budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Natomiast w przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, Spółka w dniu 4 listopada 2008 r. podpisała ze Wspólnotą Mieszkaniową umowę o administrowanie nieruchomością, na którą składają się dwa odrębne budynki, tj. mieszkalny całkowicie przeznaczony na cele mieszkaniowe i niemieszkalny, w którym ponad 50% powierzchni użytkowej przeznaczona jest na działalność usługową.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, iż świadcząc przedmiotowe usługi, Spółka powinna odrębnie potraktować każdy z budynków. W efekcie wykonywane usługi administrowania o ile odnoszą się do nieruchomości (budynku) mieszkalnego podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie § 8 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów, a w odniesieniu do nieruchomości niemieszkalnej opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.