ZARZĄDCA.pl

 

Małoletniemu i żonie byłego właściciela lokalu mieszkalnego przysługuje status lokatora w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.). Przepis ten stanowi, że lokatorem jest najemca lokalu lub osoba używająca lokalu na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności.

 

 

W orzecznictwo i piśmiennictwie pojęciem tym obejmuje się nie tylko głównego lokatora, ale również  osoby mające pochodny tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego oparty na więzi rodzinnej z głównym lokatorem, czy stale z nim mieszkające. W uchwale z 27 czerwca 2001 r., sygn. akt III CZP 28/01, OSNC nr 2/2002, poz. 17, Sąd Najwyższy orzekł, że obowiązek orzeczenia przez sąd o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego lub o braku takiego uprawnienia odnosi się nie tylko do najemcy, ale  też i do osób stale z nim zamieszkałych. Sąd rozstrzygając o opróżnieniu lokalu obowiązany jest również wypowiedzieć się czy osoby te są uprawnione do otrzymania lokalu socjalnego.

Podkreślić należy, że stanowi  to obowiązek  Sądu niezależny od wniosków stron,  Sąd bada zatem z urzędu  czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego i orzeka o uprawnieniu wszystkich osób, których nakaz dotyczy mając na  uwadze dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną ( art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów).

 

Do czasu nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego z 2005 roku kwestia ta  była  jednak rozbieżnie  interpretowana. W orzecznictwie występowały rozbieżności dotyczące możliwości eksmitowania wraz z dłużnikiem osób, które z nim wspólnie zamieszkiwały.

 

Obowiązujący obecnie   art. 1046 § 2 stanowi  już wprost, że prowadząc egzekucję na podstawie tytułu nakazującego dłużnikowi opróżnienie lokalu lub pomieszczenia, komornik usunie z niego także osoby zajmujące lokal wraz z dłużnikiem, chyba że osoby te wykażą dokumentem, iż zajmowanie wynika z tytułu prawnego niepochodzącego od dłużnika.

Par. 3  tego art. stanowi natomiast, że  § 2 nie stosuje się do opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika.

 

W wyroku z 4.11.2010 r., K 19/06, Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 1046 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego jest sprzeczny z zasadą poprawnej legislacji wywiedzioną z art. 2 Konstytucji, jednak pozostaje to bez wpływu na status osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym, co znajduje potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21.12.2010 r. (III CZP 109/10), w której Sąd ten orzekł, iż  art. 14 ustawy z 21.6.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.) ma zastosowanie do małoletnich dzieci oraz żony właściciela lokalu mieszkalnego, który utracił tytuł własności.

 

 

źródło:

Portal Informacyjny Zarządca

 

 

 

 

 

« poprzednia		następna »