Mimo, że od 5 lutego 2005 roku obowiązują istotne zmiany kodeksu postępowania cywilnego w zakresie procedury związanej z wykonywaniem wyroków eksmisyjnych, to tak naprawdę dopiero w 2011 roku wprowadzono konieczne nowelizacje , które umożliwią ich skuteczną realizację. Chodziło o problemy ze zdefiniowaniem pojęcia „pomieszczenia tymczasowego”, trudno było też ustalić jednoznacznie na jakich zasadach miałyby być przyznawane.
Dopiero za sprawą orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ostatecznie doszło do zmiany prawa a od wczoraj, tj. od 12 stycznia 2012 roku obowiązują już przepisy wykonawcze.
Wprowadzenie pojęcia „pomieszczenie tymczasowe” ma zapobiec dokonywaniu eksmisji na bruk w przypadku braku orzeczenia o prawie do lokalu zastępczego lub socjalnego, innym słowy: jest to sposób na zapobieganie bezdomności.
Stosownie do brzmienia art. 1046 k.p.c. ˝komornik wstrzymuje się z dokonaniem czynności do czasu, gdy gmina wskaże tymczasowe pomieszczenie lub gdy dłużnik znajdzie takie pomieszczenie. Wykonanie eksmisji mogło również nastąpić, jeżeli pomieszczenie tymczasowe wskazał wierzyciel˝.
Obowiązek wskazania pomieszczenia tymczasowego spoczywa zatem na gminie, która zgodnie z art. 25b ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego zawiera z osobą eksmitowaną umowę najmu tymczasowego pomieszczenia na czas oznaczony, nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż 6 miesięcy.
Wygaśnięcie tej umowy nie musi spowodować usunięcia dotychczasowego najemcy, ponieważ istnieje możliwość zawarcia kolejnej umowy, o ile najemca spełniać będzie kryteria dochodowe.
Wysokość dochodów, które uprawniają do zawierania umów najmu tymczasowego określane są w uchwale rady gminy, dopiero wzrost dochodów ponad tę wysokość skutkować musi odmową przedłużenia najmu na kolejny okres i usunięciem osoby zajmującej pomieszczenie do wskazanej przez gminę noclegowani, schroniska lub innej placówki, która zapewnia miejsca noclegowe.
źródło:
Portal Informacyjny Zarządca
| « poprzednia | następna » |
|---|
