--------------------------------- Zarzadca.pl -----------------------------------
Malbork, dnia 4 stycznia 2011 roku.
Sąd Rejonowy
w Malborku
Wydział Cywilny
Powodowie:
Agnieszka Zych, zam. w Malborku przy ul. Święcickiego 12 m. 2,
Józef Malewicz, zam. w Malborku przy ul. Święcickiego 12 m. 4,
Maria Walewicz, zam. w Malborku przy ul. Święcickiego 12 m. 5.
Ignacy Noga, zam. w Malborku przy ul. Święcickiego 12 m. 3.
Pozwany: Wojciech Kowalik, zam. w Malborku przy ul. Święcickiego 12 m. 1
Pozew o ustanowienie zakazu gry na bębnach
Wnosimy o:
1)zakazanie pozwanemu Wojciechowi Kowalikowi gry na bębnach w godzinach od 16-ej do 10 rano, w stanowiącym jego własność lokalu nr 1 położonym w Malborku przy ul. Święcickiego 12, dla którego Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych urządził i prowadzi księgę wieczystą nr 7654,
2) zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów procesu według norm przepisanych,
3) przeprowadzenie rozprawy także w nieobecności powodów.
Uzasadnienie
Strony postępowania są właścicielami sąsiadujących ze sobą lokali w budynku wielorodzinnym, wszyscy tworzą tzw. małą wspólnotę mieszkaniową.
Dowód:
odpisy z ksiąg wieczystych prowadzonych dla lokali nr 1,2,3,4,5 – na okoliczność, że strony są właścicielami lokali położonych w nieruchomości przy ul. Święcickiego 12.
Pozwany, Wojciech Kowalik w lokalu nr 1, który jest jego własnością, kilka godzin dziennie, zwykle po południu gra na bębnach, czym zakłóca spokój powodów.
Intensywna gra pozwanego jest bardzo głośna i uciążliwa, powodowie i ich rodziny nie mogą w swoich mieszkaniach wypoczywać.
Powodowie wielokrotnie zwracali się do pozwanego, aby ten zaprzestał gry przynajmniej w godzinach popołudniowych, jednak pozwany oświadczył, że rano śpi i dlatego może grać wyłącznie po godz. 16 –ej.
Dowód:
przesłuchanie stron.
Taka postawa pozwanego narusza zasady współżycia społecznego i zwyczaje panujących we wspólnocie, winien on bowiem miec na względzie, że jego sąsiedzi mają prawo do spokojnego i niezakłóconego ponad przeciętną miarę korzystania ze swoich mieszkań.
W godzinach popołudniowych powodowie i członkowie ich rodzin wracają ze szkół i z pracy.
W tych warunkach pozew jest w pełni uzasadniony.
Omówienie:
Właściciel nieruchomości sąsiedniej może żądać na podstawie art. 222 § 2 kc w związku z art. 144 kc zakazania immisji w drodze roszczenia o zakazanie naruszeń zwanego roszczeniem negatoryjnym.
Powstaje ono w momencie wkroczenia w sferę uprawnień właścicielskich w inny sposób niż poprzez pozbawienie władztwa nad rzeczą i ma na celu ochronę prawa własności przed naruszeniami, m.in. niedozwolonymi przez prawo immisjami, tzn. takimi immisjami, które zakłócają korzystanie z nieruchomości sąsiednich „ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych”, o czym stanowi art. 144 kodeksu cywilnego.
W orzeczeniu z dnia 22 listopada 1985 r. (sygn. II CR 149/85), Sąd Najwyższy skonstatował, że ocena „przeciętnej miary”, w rozumieniu art. 144 Kodeksu cywilnego, powinna być dokonywana na podstawie obiektywnych warunków panujących w środowisku osób zamieszkujących na danym terenie, a nie na podstawie subiektywnych odczuć osób.
Prawo dochodzenia zakazania naruszeń na podstawie art. 222 § 2 kc zawsze wynika z prawa własności do nieruchomości, dlatego powód musi w pierwszej kolejności wykazać, że jest właścicielem rzeczy.
Roszczenie o zaniechanie naruszeń zgłoszone na podstawie art. 222 § 2 kc jest roszczeniem o świadczenie.
Sądem właściwym do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji jest sąd rejonowy wydział cywilny, w którego okręgu jest położona nieruchomość.
Opłata sądowa od pozwu wynosi 5% wartości przedmiotu sporu.
W postępowaniu sąd winien rozstrzygnąc, czy rzeczywiście mają miejsce niedozwolone immisje, w razie ich wystąpienia orzeknie takie środki ( w tym przypadku zakaz gry), które je ograniczą.
Opracował:
Zarządca Portal Informacyjny
